fbpx

Posts filed under: XB-education

[สัมภาษณ์] การศึกษาและวัฒนธรรม ในสังคมไทย แคนาดาและอเมริกา

การศึกษาและวัฒนธรรม ในสังคมไทย แคนาดา และอเมริกา Let’s explore the worlds ; know the selves. สะท้อนถึงความเชื่อของก้อปันกันในการออกเดินทางไปเรียนรู้โลกกว้าง เรียนรู้ตนเองในต่างประเทศ นอกเหนือจากการให้ข้อมูลและบริการเรียนต่อต่างประเทศแล้ว เราจะสนับสนุนการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ด้วยกิจกรรมภายใต้แบรนด์ XB Education เพื่อความตระหนักรู้เท่าทันในตนเอง ความเข้าใจในสังคมพหุวัฒนธรรม รวมถึงการพัฒนาทักษะและสมรรถนะทางวัฒนธรรม (Cultural Skills and Competency) ในช่วงต้นปี 2017 ด็อกเตอร์ มีมี่ ฮาร์วีย์ (Dr. Mimi Harvey) อาจารย์สอนด้านการสื่อสารที่ Shoreline Community College รัฐ Washington ประเทศสหรัฐอเมริกา พร้อมสามี ไบรอัน ฮาร์วีย์ (Brian...
Continue Reading →

[XB Education] ไม่ใช่แค่ไลฟ์สไตล์ในไอจี แต่เป็นอิสรภาพที่จะใช้ชีวิตข้ามพรมแดน

FREEDOM อิสรภาพ บอกตรงๆ ตอนอยู่ต่างประเทศคิดว่าตัวเองคูลมาก เลื่อนรูปในอัลบั้มลงมา แล้วเจอรูปตัวเอง สวย แซ่บ หน้าตาดี ยืนถ่ายรูปคู่กับรถหรู (ของคนอื่น) จัดการโพสต์รูปตัวเองลงโซเชียลซะหน่อย ให้มันรู้ไปสิว่า ฉันนี่แหละ ได้ ไป เมือง นอก !! อีกวันถัดมา แก๊งเพื่อนชาวมาเลเซีย แม้ว่าจะไปเที่ยวรัฐเดียวกัน แต่รูปที่อัพเดตคือ ชีกำลัง Skydiving ลอยตัวสวยๆ อยู่บนน่านฟ้าอเมริกา !! งานนี้ใครเด่นใครดับ รู้เลยนะคะ มองข้ามไลฟ์สไตล์บนไอจีไปก่อน พอได้กลับมาพูดคุยกับแก๊งเพื่อนชาวมาเลถึงกิจกรรมที่เพื่อนทำ และที่เราทำร่วมกัน เหมือนได้เจอทางสว่างว่า อันที่จริงการอยู่ต่างประเทศ มันเป็นภาพที่ใหญ่กว่าการมีไลฟ์สไตล์สุดคูล แต่มันคือการได้ใช้ชีวิตที่มีความเสรีเต็มพิกัด เมื่อก่อนเคยกินพิซซ่าที่เมืองไทยก็ว่าอร่อยดี พอได้มากินพิซซ่าที่ต่างประเทศ หน้าตามันไม่เหมือนของที่ไทย...
Continue Reading →

[XB Education] อำนาจนิยมเป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้อย่างไร

AUTHORITY อำนาจนิยม เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้อย่างไร? เมื่อเรา…ไม่เท่ากัน “ฉันเป็นมนุษย์วัย 25 เรียนไม่จบ ไม่มีปริญญา แต่ฉันสามารถมีงานทำได้ และมันเป็นงานที่ฉันรัก” ประโยคนี้ไม่ได้มาจากภาพยนตร์สร้างแรงบันดาลใจจากเรื่องจริงของผู้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานเรื่องไหน แต่มันคือชีวิตของนักเขียนคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศที่ปริญญายังคงเป็นสิ่งสำคัญกว่าประสบการณ์การทำงาน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเราก็ไม่ได้สนับสนุนให้ใครลุกขึ้นมาปฏิวัติวงการการศึกษาไทยเพื่อส่งเสริมให้เกิดมนุษย์เช่นเราเพิ่มขึ้น เพราะมันคงไม่สามารถใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อพิสูจน์ศักยภาพของเด็กไทย หรือระบบการศึกษาไทยว่าจะสามารถเปลี่ยนแปลงความคิด และผลิตบุคลากรที่หลากหลายออกมาได้อย่างน่าชื่นชมหรือไม่ ต่อให้อีกสิบปีหลังจากนี้ก็ยังดูไร้วี่แวว เลือกที่ (ใคร) รัก มักที่ (ใคร) ชัง คุณคงเคยได้ยินเรื่องราวประเภทหนึ่งจากหลายๆ สถานที่ทำงานในสังคมบ้านเรา นั่นก็คือการเลือกรับคนเข้าทำงานโดยการคัดเลือกเฉพาะบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังของรัฐเท่านั้น หรือหนักไปกว่านั้นอีก เช่น เลือกรับคนเข้าทำงานเฉพาะบัณฑิตที่มีเกียรตินิยมกำกับในใบปริญญาเท่านั้น เราอาจจะพูดว่าบริษัทเหล่านั้นทำผิดพลาดก็ได้ที่เลือกที่รักมักที่ชัง แต่คุณอาจต้องลองมองย้อนไปดูถึงความเป็นไปของการเข้าถึงการศึกษาของบ้านเรา ที่แต่ละปีจะต้องมีนักเรียนเป็นแสนชีวิตตบตีแย่งชิงที่นั่งในมหาวิทยาลัยดีๆ ที่มีอยู่น้อยนิด เพราะทุกคนต่างต้องการโปรไฟล์ที่ดีที่สุดเพื่ออนาคตของพวกเขา และความคาดหวังของครอบครัว ซึ่งก็สรุปกันได้ง่ายๆ ว่า ‘ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับโอกาสนั้น’ กับโลกของอำนาจแบบเก่าที่ล้วนแล้วแต่เป็นโอกาสของคนจำนวนน้อย เข้าถึงยาก...
Continue Reading →

[XB Education] เมื่อไหร่ที่ต้องยอมรับ เมื่อไหร่ที่ต้องขัดแย้ง

DISTINCTION เมื่อไหร่ที่ต้องยอมรับ เมื่อไหร่ที่ต้องขัดแย้ง ตอนแรกที่ย้ายมาอยู่ต่างแดน ทุกอย่างเป็นเรื่องแปลกใหม่ ต้องเรียนรู้หลายๆ อย่าง รวมถึงเรื่องความขัดแย้งด้วย แต่เมื่ออยู่ไปนานๆ เราชักจะหลีกเลี่ยงความขัดแย้งนั้นไม่ไหว ถ้าเช่นนั้นแล้วเด็กไทยที่มาจากวัฒนธรรมช่างประนีประนอมอย่างเราควรตัดสินใจอย่างไรเมื่อเจอสถานการณ์ที่ “คิด/เชื่อไม่เหมือนกัน” เพราะในประเทศที่เสรีสุดๆ มีโอกาสมากที่เพื่อนของเราจะชอบนาซี ชอบคอมมิวนิสต์ ชอบฟาสซิสต์ ชอบรอยัลลิสต์ เมื่อถึงจุดที่ต้องคุยกันจริงจังเพื่อแสดงความคิดเห็น เราจะมองเรื่องนี้ผ่านมุมของสิทธิอย่างไร? หากถามว่ามีสิทธิไหม คำตอบของเราคือ มีสิ มันผิดหรือประหลาดตรงไหนกันที่คนจะชื่นชอบสิ่งที่แตกต่างกัน มีวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน จริงๆ มันก็น่าสนใจที่จะลองศึกษาดูนะว่าทำไมคนถึงมีความชื่นชอบที่แตกต่างกัน ถึงแม้ว่าจะอยู่ในหน่วยของสังคมร่วมกัน เช่น ชั้นเรียน ครอบครัว ตำบล จังหวัด หรือประเทศ Credit แต่การทึกทักคิดไปว่าความเชื่อของเราถูกต้องที่สุด หรือจะเปลี่ยนให้คนอื่นเชื่อเหมือนเราด้วยการบังคับอาจจะเป็นเรื่องอันตราย โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ความชอบที่แตกต่างจะกระทบกระเทือนใจของคนบางกลุ่ม การกระทบกระเทือนนี้อาจทำให้อารมณ์พุ่งปรี๊ด จนกลายมาเป็นการด่าประนาม การทำร้ายร่างกาย...
Continue Reading →

[XB Education] ผู้ปกครองกับลูกในมิติของการออกไปใช้ชีวิต

PARENTING ผู้ปกครองกับลูก ในมิติของการออกไปใช้ชีวิต ครั้งแรกของคุณ รู้สึกยังไงบ้าง? ความรู้สึกกลัว อึดอัด ตื่นเต้น หัวใจตีอกรัวๆ ในการเริ่มต้นทำอะไรเป็นครั้งแรก คงเป็นประสบการณ์ร่วม ที่ทุกคนน่าจะเคยผ่านมาแล้ว ความรู้สึกตอนไปเที่ยวกับเพื่อนเป็นครั้งแรกเป็นยังไง? ตอนขึ้นเครื่องบินครั้งแรก? ตอนไปต่างประเทศครั้งแรก? ความรู้สึกเหล่านั้นจะหายไปเมื่อได้ทำกิจกรรมนั้นบ่อยๆ ฟังดูเหมือนเป็นวิธีแก้ความกระวนกระวายใจที่ง่าย แต่บางคนก็แก้ไขอาการเหล่านี้ไม่ได้สักที การเติบโตมาในสังคมที่ต่างกัน ทำให้คนเรามีอุปนิสัยที่แตกต่างเช่นกัน บางครอบครัวชาวอเมริกันที่เลี้ยงลูกแบบเปิดโอกาสให้ลูกใช้ชีวิต จะขัดเกลาให้เด็กที่เติบโตมานั้นมีบุคลิกที่กล้าแสดงออก มั่นใจในตนเองมองโลกได้กว้างไกลขึ้น ในขณะเดียวกันยังมีอีกหลายครอบครัวที่หล่อเลี้ยงผลผลิตของตระกูล ให้มีบุคลิกที่ไม่กล้าเสี่ยง ไม่กล้าตัดสินใจ จะด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็แล้วแต่ แต่กลายเป็นการปลูกฝังความคิดทางอ้อมให้กับลูกว่า การเริ่มต้นใหม่เป็นสิ่งที่น่ากลัว และความรู้สึกที่เกิดขึ้นในการทำกิจกรรมเป็นครั้งแรก จะไม่หายไปไหน เพราะกราฟการสร้างประสบการณ์ใหม่ของเขานั้นดิ่งลง Picture Credit : johnhain “อ้าว ก็เพราะคนเรามันต่างกัน ไม่ได้หมายความว่า เลี้ยงลูกแบบนี้คือสิ่งที่ผิดนี่!...
Continue Reading →

[XB Education] เมื่อการล้อเล่นที่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

IGNORANCE เมื่อการล้อเล่นที่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ปิดเทอมปีนี้จะไปไหนดีนะ? ฉันนั่งคิดเล่นๆ พลางเลื่อนผ่านเพจตั๋วโปร ตั๋วถูก และเพจแบ็คแพ็คอย่างลวกๆ โอซาก้าก็ดีนะ.. หรือนาราดี? ฉันยังคงคิดต่อไปเรื่อยๆ จนลงเอยที่คาโกชิม่า ด้วยความหน้ามืด เผลอตัวอีกทีก็ได้ตั๋วเครื่องบินไป-กลับจากโตเกียวถึงคาโกชิม่าภายในเวลาห้านาที ด้วยอานิสงส์ตั๋วโปรราคาถูกที่มีมาอย่างไม่ขาดสาย ฉันก็ได้ไปไหนมาไหนบ่อยขึ้น เดี๋ยวนี้จะเดินทางไปไหนก็ง่าย ตั๋วถูก ที่พักถูกมีให้เลือกเยอะแยะ ถ้าจะไปสายประหยัดก็นอนโฮสเทล ไม่ก็หาห้องเช่าใน Airbnb สายชิลก็นอนโรงแรม นอนเรียวคังตามแต่สะดวก แน่นอนว่าคนประเภทฉันยังมีอีกเยอะแยะบนโลก เห็นได้ก็จากประชากรในโตเกียวที่เดินไปไหนมาไหนก็จะเจอกับ “ไกจิน” (คนต่างชาติ) อยู่ไม่ขาดสาย ไม่ว่าจะเป็นนักท่องเที่ยวแถวอาซากุสะ หรือคุณลุงในร้านอาหารอินเดียใกล้บ้าน Credit แน่นอนว่าโลแกน พอล (Logan Paul) vlogger คนดังจากยูทูป ก็เป็นหนึ่งใน “ไกจิน” ที่มาแวะเวียนแถวๆ...
Continue Reading →

[XB Education] เปิดใจเรียนรู้สังคมประชาธิปไตย

DEMOCRACY เปิดใจเรียนรู้สังคมประชาธิปไตย ถึง เธอ…เพื่อนรักของฉัน ฉันได้ยินข่าวเรื่องที่เธอจะไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกาแล้วนะ ยินดีด้วยกับโอกาสดีๆ ในชีวิต ฉันพอรู้มาบ้างว่าเส้นทางชีวิตที่นั่นต้องฟันฝ่าอะไรมากมาย อยากให้เธอตั้งใจเรียนรู้เก็บเกี่ยวทุกอย่าง ไม่ว่าจะดีร้ายอย่างไร ฉันเป็นกำลังใจให้เสมอนะ เห็นว่าเธอจะเดินทางไปถึงที่นั่นก่อนวันที่ 4 กรกฎาคมพอดี ตรงกับวันชาติของสหรัฐอเมริกาเสียด้วย ไปเห็นแล้วเล่าให้ฉันฟังบ้างนะ ว่าบรรยากาศในวันชาติบ้านเขาเป็นอย่างไรบ้าง ฉันรู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่เรียนจบจากบอสตัน เขาเล่าว่า ระบบการศึกษาของสหรัฐอเมริกา จะสนับสนุนให้เด็กทุกคนกระตือรือร้นที่จะพูด จะถามในห้องเรียน แม้บางคนจะตอบคำถามครูแบบไม่เข้าท่า (กับบทเรียนที่ครูสอน) สักเท่าไหร่ แต่ครูก็จะไม่ตำหนิหรือทำให้เขาต้องรู้สึกผิด หากแต่จะพยายามเสริมพลังให้ทุกคนได้ช่วยคิดช่วยทำจนได้คำตอบบางอย่างอย่างมี ‘ส่วนร่วม’ … ฉันเองก็ไม่เคยเห็นหรอก ฟังเขามาอีกที แต่คงจะดีมากๆ เลยถ้าเธอได้สัมผัสระบบที่ว่านี้ วันหนึ่งที่เธอได้ไปสัมผัสแล้ว เขียนมาเล่าให้ฉันฟังบ้างนะ รักและคิดถึงเสมอ ฉันเอง บ้านเมืองเรื่องของใคร สหรัฐอเมริกาเป็นหนึ่งใน ‘ประเทศต้นแบบ’...
Continue Reading →

[XB Education] ดิ่งยังไงให้ยังมีความหวัง

HOMESICK ดิ่งยังไงให้ยังมีความหวัง ช่วงดำดิ่งเมื่ออยู่ไกลบ้านอาจเกิดขึ้นได้ เราจะทำยังไงเมื่อไม่สามารถมองโลกในแง่บวกได้ตลอดเวลา homesick สองคำสั้นง่ายที่ทุกคนที่มาเรียนต่อมีแนวโน้มที่จะต้องเผชิญ ฉันจำได้เลยว่า ถึงการมาเรียนต่อต่างประเทศจะเป็นความฝันของฉัน แต่เมื่อเปลี่ยนที่อยู่ใหม่ก็อดไม่ได้อยู่ดีที่จะมีความรู้สึกนึกถึงบ้าน ฉันแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำคนเดียว ตาบวมเดินเข้าห้องมา เจอรูมเมทนอนร้องไห้ตาบวมอยู่บนเตียงเหมือนกัน หลังจากมองหน้ากันอย่างอึ้งๆ ซักพักเราก็หัวเราะแล้วกอดคอกันร้องไห้ เราจะต้องโดดเดี่ยวตลอดไปจริงๆ รึเปล่านะ นอกจากการที่จะต้องจากบ้านมาในสถานที่ที่ไม่คุ้น ทิ้งสังคมเก่า จากครอบครัว จากเพื่อน จากแฟน แล้วยังต้องเข้ากับคนใหม่ๆ ที่เราไม่เคยเจอ ซึ่งก็มีทั้งดีทั้งไม่ดีอีกนั่นแหละ การเตรียมใจดูไม่มีผลเอาเสียเลยในเวลาแบบนี้ ฉันรู้สึกไม่มั่นคงว่าชีวิตต่อจากนี้ไปจะต้องอยู่คนเดียวแค่ไหน แล้วจะมีเพื่อนมั้ยนะ ถึงเจอคนชาติเดียวกันก็ใช่ว่าเราจะเข้ากันได้ดี แต่อยู่คนเดียวก็เหงาเกินไป หากสารภาพกันตามตรง ด้วยความที่มนุษย์เป็นสัตว์สังคม แม้จะชอบอยู่คนเดียวขนาดไหนแต่การที่ต้องรู้สึกว้าเหว่จริงๆ นั้นทำให้รู้สึกดีเพรสได้ไม่ยากเลย ซึ่งฉันก็ได้ตระหนักอีกว่า การที่จิตใจเราห่อเหี่ยว มันส่งผลถึงหลายๆ อย่างทั้งกิจกรรม การทำงาน และการเรียนต่างก็เซื่องซึมไปด้วย เราอาจรู้สึกว่า...
Continue Reading →

[XB Education] ไปเรียนต่อต่างประเทศจะโดนเหยียดไหม?

RACISM ไปเรียนต่อต่างประเทศจะโดนเหยียดไหม ไม่ต้องกังวลไป รู้ไว้รับมือก็พอ แค่ขั้นตอนเตรียมตัวสำหรับไปเรียนต่อ ก็คงทำให้หลายคนหัวหมุนกันแทบแย่แล้ว ไหนจะเตรียมตั้งแต่หาข้อมูลสถานศึกษา – เตรียมสอบวัดระดับ (ขั้นนี้อาจแตกย่อยได้เป็นการติว และการสอบอีกหลายครั้งกว่าจะได้ผลที่พอใจ) – เตรียมเอกสารยื่นสมัครเรียน – รอลุ้นผล – เตรียมเดินทาง – เตรียมหาที่พักอาศัย หรือแม้แต่เตรียมแพลนหางานพิเศษสำหรับคนที่อยากจะหาเงินไปด้วยระหว่างเรียน เรียกได้ว่ากว่าจะได้เริ่มเรียนก็แสนจะเหน็ดเหนื่อย แต่แม้ว่าจะผ่านขั้นตอนการเตรียมตัวทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามาเป็นที่เรียบร้อย อย่าลืมว่ามีอีกหนึ่งสิ่งสำคัญที่ต้องเตรียมพร้อมด้วย นั่นก็คือการเตรียมตัวพบเจอสังคมใหม่ๆ กลุ่มคนใหม่ๆ จากหลายประเทศที่มารวมตัวกัน จะว่าไปแล้ว เชื่อว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นความตื่นเต้นที่สุดอย่างหนึ่ง กับการได้เจอเพื่อนใหม่ หรืออาจจะเป็นความกังวลใจไปพร้อม ๆ กัน เพราะว่าแม้ว่าจะเตรียมตัวดีแค่ไหน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้เลยว่าจะเป็นอย่างไรจนกว่าจะได้ก้าวเข้าไปเหยียบ ณ สถานที่จุดหมายปลายทางก็คือเรื่องของ ‘คน’ Credit โดยเฉพาะกลุ่มคนที่เราจะต้องเจอหน้า และใช้ชีวิตด้วยกัน...
Continue Reading →

[XB Education] อย่าเพิ่ง Stereotype กัน เราอาจจะไม่ได้เป็นอย่างนั้น

STEREOTYPE คนใส่แว่น มักจะเป็นคนเนิร์ด/เรียนเก่ง.. คนมีรอยสัก มักจะน่ากลัว/ก้าวร้าว.. ผู้ชาย มักจะขับรถเก่งกว่าผู้หญิง.. เด็กรุ่นใหม่ ทำงานไม่อดทน ไม่สู้งาน.. ชุดความคิดเหล่านี้ เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงการ Stereotype หรือการมองภาพแบบเหมารวม คือการที่ตัดสินบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งให้อยู่ในประเภทเดียวกันโดยการประเมินจากภายนอก โดยอ้างอิงจากทัศนคติหรือประสบการณ์ส่วนตัวที่สั่งสมมา ซึ่งมักจะเป็นไปแบบอัตโนมัติ ทั้งที่จริงๆ แล้วความจริงอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิดก็ได้ Credit Stereotype จึงเปรียบเหมือนเป็นการมองจากกรอบความคิดที่มีอคติ เป็นได้ทั้งแง่บวกและแง่ลบ (แต่ส่วนใหญ่จะเป็นในแง่ลบมากกว่า) เพราะมันคือการตัดสินคนจากภายนอกไปก่อนโดยที่ยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาว่าเป็นอย่างไรกันแน่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เพราะไม่ยุติธรรมต่อคนนั้นๆ เอาเสียเลย บางทีอาจทำให้คนที่ถูกตัดสินรู้สึกไม่ดี และอาจส่งผลเสียอื่นตามมาได้อีกด้วย เช่น เจอผู้ชายที่สักและไว้หนวดเครา ก็ไปคิดว่าเขาต้องเป็นนักเลงหรือคนที่ไม่น่าไว้ใจ ซึ่งความจริงแล้วเรื่องจริงเป็นอย่างไรไม่รู้ จริงๆ Stereotype เจอได้แทบจะทุกบริบท กลุ่มใหญ่ที่เห็นได้บ่อยก็จะเป็น Stereotype จากเพศ,...
Continue Reading →